21 Niedziela zwykła – 25.08.2024
Z kalendarza liturgicznego:
W poniedziałek – uroczystość NMP Częstochowskiej.
We wtorek – św. Moniki
W środę, nowenna do MB Nieustającej Pomocy i Pocieszenia. (św. Augustyna)
W czwartek – męczeństwa św. Jana Chrzciciela.
Spowiedź przed uroczystością odpustową, codziennie, przed Mszą świętą. (oraz w sobotę, podczas Uwielbienia)
Zbiórka dla Ministrantów i Lektorów – w sobotę o godz. 10.00 (obecność obowiązkowa)
W sobotę po Mszy; odbędzie się wraz z zaproszoną grupą modlitewną, UWIELBIENIE – CZUWANIE, połączone z adoracją i indywidualnym błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.
Za tydzień; Odpust parafialny. Suma Odpustowa o godz. 11.30. Jeszcze raz serdecznie zapraszam na uroczystość: wszystkie grupy parafialne, Strażaków, Koła Gospodyń Wiejskich ze Świnnej Poręby, Kozińca i Jamnika, Koło Łowieckie Cietrzew, Górników oraz dzieci w strojach komunijnych. Odpust połączony będzie z dziękczynieniem za tegoroczne plony, czyli z dożynkami.
Po sumie odpustowej, zapraszam; na wspólne spotkanie przy kawie i ciastku. Dla dzieci będzie skakaniec. A Panie, które mogłyby upiec ciasto, proszę o dostarczenie go, na nasze spotkanie.
W poniedziałek 2 września – o godz. 8.00, odbędzie się Msza św. na rozpoczęcie Nowego Roku Szkolnego. Zapraszam dzieci, młodzież wraz z rodzicami. Bardzo, proszę o dopilnowanie, aby wszystkie dzieci uczestniczyły w Mszy świętej. Na niej zostaną, poświęcone tornistry – plecaki dla uczniów klasy pierwszej.
Ruszyły prace związane z remontem kaplicy. Zostało dokonane pielęgnacyjne cięcie drzew oraz usunięto dwa, które zagrażały.
Dziękuję za ofiary składane na tacę. W przyszłą niedzielę z przeznaczeniem na potrzeby naszej parafii.
Bóg zapłać za troskę o porządek w kościele i kaplicy, rodzinom, które podjęły trud w minionym tygodniu. W kolejnym, proszę o uporządkowanie kościoła, rodzinę: Prorok, Stanaszek i Adamczyk. Termin sprzątania proszę uzgodnić z p. Kościelnym.
W minionym tygodniu Pan powołał do wieczności: + Józefę Bednarczyk l.90 – w Jej intencji: Wieczne odpoczywanie racz Jej dać Panie …
Wszystkim Parafianom i Gościom modlącym się w naszym kościele, życzę na nowy tydzień błogosławieństwa Bożego i opieki Matki Bożej Pocieszenia.
ODPUST – NA CZYM POLEGA? /przed odpustem parafialnym/ 2024
Kodeks Prawa Kanonicznego i Katechizm Kościoła Katolickiego definiują odpust następująco: „Odpust jest to darowanie przed Bogiem kary doczesnej za grzechy, zgładzone już co do winy. Dostępuje go chrześcijanin odpowiednio usposobiony i pod pewnymi, określonymi warunkami, za pośrednictwem Kościoła, który jako szafarz owoców odkupienia rozdaje i prawomocnie przydziela zadośćuczynienie ze skarbca zasług Chrystusa i świętych”.
„W odpuście bowiem Kościół, używając swej władzy szafarza owoców odkupienia Chrystusa Pana, nie tylko się modli, lecz wiernym odpowiednio przysposobionym – prawomocnie rozdziela skarb zadośćuczynień Chrystusa i Świętych na odpuszczenie kary doczesnej” – Konstytucja Apostolska.
Odpust jest darowaniem kar doczesnych spowodowanych przez grzechy ciężkie i lekkie odpuszczone już co do winy w spowiedzi św. lub za grzechy powszednie uczynione po spowiedzi św.
„Wierni, którzy szli śladami Chrystusa, zawsze usiłowali wspomagać się wzajemnie na drodze do Ojca niebieskiego modlitwą, świadczeniem sobie dóbr duchowych i ekspiacją pokutną. Im gorętsza miłość ich pobudzała, tym chętniej postępowali za cierpiącym Chrystusem, niosąc swój krzyż jako zadośćuczynienie za swoje i cudze grzechy z przeświadczeniem, że mogą dopomóc swym braciom do osiągnięcia zbawienia u Boga, Ojca miłosierdzia.
Grzech rodzi winę i karę. Istnieją dwa rodzaje kary za grzechy: kara wieczna (piekło) za grzech śmiertelny czyli ciężki i kara doczesna (trwająca do czasu, poprzez pokutę, cierpienie… na ziemi, a po śmierci poprzez czyściec) za grzechy lekkie czyli powszednie.
Kiedy korzystamy z sakramentu spowiedzi św. wina jest nam wymazana całkowicie. Natomiast kara wieczna (jeśli były grzechy ciężkie) jest zamieniana na karę doczesną. Za grzechy odpuszczone w sakramencie spowiedzi św. trzeba więc pokutować, naprawić zaniedbania…, bo tego się domaga Boża sprawiedliwość.
GENEZA ODPUSTÓW
Zrodził się z praktyk pierwszych wieków, kiedy np. biskup darował lub skracał pokutnikowi czas pokuty i przywracał go do pełnej wspólnoty z Kościołem. Pokutnicy mogli spełniać dobre czyny dla Kościoła, by uzyskać skrócenie lub darowanie kar pokutnych. Z czasem pojawiła się praktyka przenoszenia łask z odpustu na zmarłych, którzy nie zdążyli zadośćuczynić za swoje grzechy za życia.
Jezus rzekł do św. Piotra: „Tobie dam klucze Królestwa Niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie. Odpustów więc udziela Kościół św., „który jako sługa odkupienia autorytatywnie rozporządza i dysponuje skarbcem zadośćuczynień Chrystusa i świętych”
WŁADZA ODPOWIEDZIALNA ZA ODPUSTY
„W tym wszystkim zaś żywiono przekonanie, że nie poszczególni wierni, własnymi tylko siłami, przyczyniają się do odpuszczenia grzechów innych braci; wierzono bowiem, że sam Kościół złączony z Chrystusem jako jedno ciało z głową, zadośćuczyni w poszczególnych członkach. Kościół zaś Ojców miał zgoła to przekonanie, że wykonuje dzieło zbawcze w łączności i pod władzę Pasterzy, których ustanowił Duch Święty jako biskupów do rządzenia Kościołem Bożym. Biskupi więc rozważywszy wszystko roztropnie, określili sposób i wielkość należnego zadośćuczynienia.
Co więcej, pozwalali też, aby kanoniczne pokuty mogły być zamienione na inne uczynki, może łatwiejsze które spełniali sami pokutnicy” „Jednorodzony Syn Boży… nabył skarb Kościołowi walczącemu… Ten właśnie skarb… powierzył św. Piotrowi, klucznikowi nieba i jego następcom, swoim na ziemi namiestnikom, aby był rozdawany wiernym dla ich zbawienia i aby prawdziwie pokutującym i spowiadającym się udzielano go miłosiernie, dla szczególnych i rozumnych przyczyn, odpuszczając doczesną karę należną za grzech, bądź częściowo, bądź całkowicie.
OWOCNOŚĆ ODPUSTÓW
„Wierni, gdy dostępują odpustów, rozumieją, że własnymi siłami nie mogą odpokutować za zło, które grzesząc wyrządzili sobie samym, a nawet całej społeczności i dlatego pobudzają się do zbawiennej pokuty. „Korzystanie z odpustów pobudza również do ufności i nadziei pełnego pojednania z Bogiem Ojcem.
Św. Józef Sebastian Pelczar mówił: „Jak dobrą matką jest Kościół katolicki. On wie, że my, biedni żebracy, nie mamy czym płacić licznych długów, więc bierze ze skarbca Chrystusa i płaci za nas, aby nas od więzienia uwolnić. Odpusty są nieocenionym darem Zbawiciela, one bowiem gładzą kary doczesne, a przez to ułatwiają nam drogę do nieba, dokąd nikt nie wejdzie, dopóki nie wypłaci ostatniego grosza.
One przypominają duszy czyściec, a tym samym utrzymują w niej świętą bojażń. One odsłaniają doskonałości Boże, mianowicie świętość, sprawiedliwość i miłosierdzie, przez co zachęcają do pokuty i częstego przyjmowania sakramentów świętych.
One dają poznać cenę zasług Chrystusa oraz Jego niezmierną miłość ku rodzajowi ludzkiemu, stąd budzą w duszy miłość ku Panu Jezusowi, Najświętszej Pannie, świętym i Kościołowi. One łączą świętym węzłem Kościół cierpiący z pielgrzymującym, a przy tym są środkiem bardzo skutecznym, aby rozszerzyć chwałę Bożą, napełnić niebo, ulżyć braciom w czyśćcu cierpiącym. One wreszcie przenoszą nas w świat nadprzyrodzony, a tym samym utrzymują ducha wiary”.
PODZIAŁ ODPUSTÓW
Odpusty dzielimy na zupełne (całkowite darowanie kar) i cząstkowe (darowanie części kar; ilość darowanej kary wypływa z gorliwości, z jaką wykonujemy czyn pobożny i wartości wykonywanego dzieła).
WARUNKI UZYSKANIA ODPUSTU ZUPEŁNEGO
Trzeba wykluczyć przywiązanie do grzechu, nawet powszedniego (jest to pragnienie szczerej wewnętrznej przemiany, pragnienie zerwania z nałogami). Jeżeli jest brak pełnej dyspozycji wykluczenia upodobania do jakiegokolwiek grzechu, odpust będzie tylko cząstkowy.
Odpustów nie można zyskać bez szczerej wewnętrznej przemiany i bez łączności z Bogiem, do czego dodać trzeba wypełnianie przepisanych uczynków.
Spowiedź sakramentalna lub bycie w stanie łaski uświęcającej
Przyjęcie Komunii świętej
Odmówienie modlitwy w intencjach Ojca świętego